Een geslaagd broedsel is mooier en belangrijker dan een mooie foto.

Graag wil ik jullie aandacht vragen voor het volgende: 

Het is weer  voorjaar en daarmee ook de tijd waarin de vogels gaan broeden en jonkies krijgen die gevoerd moeten worden. Prachtige foto’s worden er van gemaakt. Maaar…..is dat wel zo’n goed plan? Broedende vogels en hun jongen zijn uitermate kwetsbaar, dus aan nestfotografie kleven nogal wat bezwaren.

Als je al wandelend in het bos tegen een nest aan loopt en je maakt een foto en loopt door dan hoeft dit nog geen probleem te zijn. Problematisch wordt het wanneer er gedurig mensen bij het nest blijven staan. De gevolgen liggen voor de hand.

Menig nest  is verstoord en zelfs verloren gegaan door fotografen die of niet weten dat ze aan het verstoren zijn of er schijt aan hebben want het mooiste plaatje is o zo belangrijk. 

Persoonlijk ben ik van mening dat als je in de natuur fotografeert je de morele plicht hebt om je te verdiepen in datgene wat je fotografeert en daar respectvol mee om te gaan, en je daarmee dus ook te verdiepen in wat respectvolle natuurfotografie is. 

Het is grotendeels oncontroleerbaar hoe nestfoto’s gemaakt worden en je kan natuurlijk makkelijk zeggen dat je echt niet te dichtbij stond, dat je echt maar even onder het nest hebt gestaan etc. Maar durf je kritisch naar jezelf te zijn?

Fotografen trekken nogal eens samen op en kunnen dus elkaar corrigeren/bijsturen. En nee dat wordt je niet altijd in dank afgenomen weet ik uit ervaring. Dan maar laten? Gewoon accepteren dat we te vaak, te langdurig en te dichtbij broedende vogels lastig vallen voor een paar prachtige plaatjes? Of durf je elkaar aan te spreken?

Waar ik voor wil pleiten is dat jij en ik als vogelfotograaf onze verantwoordelijkheid nemen. Realiseer je dat nestfotografie het einde kan betekenen van een broedsel. Neem je verantwoordelijkheid, en spreek jezelf en je medefotografen aan op wat wel en niet kan. Trek een duidelijke grens met een ruime veiligheidsmarge. Bepaal die grens op basis van kennis door je te verdiepen in de verstoringsgevoeligheid van de verschillende soorten, de ene soort is nou eenmaal veel eerder verstoort dan de ander. Dus denk niet dat je een ooievaarsnest kunt vergelijken met bv een roofvogelnest of een spechtennest.  

Sta je bij een boom met spechten die hun jongen willen voeren en mama specht durft niet meer naar de nestboom te komen dan ben je duidelijk te ver gegaan. Maar ook als de ouder het jong wel blijft voeren is het de vraag met hoeveel stress dit gepaard gaat. De drang om het jong te voeren is groot! Dus zeggen; ja maar de ouder ging gewoon door met voeren is dus absoluut geen garantie dat je niet aan het verstoren bent. 

Laten we ons echt verbinden met de natuur, verdiepen in het onderwerp en zoveel mogelijk voorkomen dat we schade aanrichten. “Do no harm!”, de natuur heeft immers al genoeg te lijden onder de mensheid.

Ben jij bereid om het belang van een geslaagd broedsel voorop te zetten???